Iedereen is gelijkwaardig

Institutioneel of alledaags racisme en andere vormen van discriminatie en uitsluiting komen helaas nog steeds veel voor: zichtbaar of onzichtbaar, ze zijn verweven in alle structuren van onze samenleving. Zondebokpolitiek neemt toe, met gevolgen als stigmatisering en uitsluiting van groepen inwoners én geweld tegen gemarginaliseerde groepen. Gelijkwaardigheid ontstaat niet vanzelf, zoals ongelijkheid niet vanzelf verdwijnt. In een situatie van onrecht mag de overheid niet afzijdig blijven en moet ze daadkrachtig handelen. Erkenning van en reflectie op het verleden is een belangrijk onderdeel van de bestrijding van hedendaagse discriminatie en hedendaags racisme.

• Culemborg bestrijdt álle vormen van racisme en discriminatie, zoals antisemitisme, moslim-, homo- en transgenderhaat. Er komt een plan met concrete doelen om racisme en discriminatie uit te bannen.
• De gemeente investeert in het voorkomen van (institutionele) discriminatie op scholen, bij sportverenigingen, in zorginstellingen, in kunst en cultuur, op de werkvloer, in religieuze kringen en binnen de eigen organisatie.
• Bekend maakt bemind. Culemborg maakt werk van meer verbondenheid tussen inwoners en gemeenschappen, zodat tussen de groepen inwoners meer verbinding ontstaat.
• Het maatschappelijke middenveld bezit waardevolle kennis en expertise over antiracisme en dekolonisatie. Culemborg omarmt initiatieven zoals Zwart Manifest, het Joods Manifest en het Manifest tegen Islamofobie.
• Discriminatie op de arbeidsmarkt en woondiscriminatie zijn hardnekkig. Culemborg komt met een gerichte aanpak tegen deze vormen van uitsluiting, inclusief het inzetten van mystery guests.
• Het gemeentebestuur en het ambtenarenapparaat worden een evenwichtige afspiegeling van de samenleving. Culemborg onderzoekt op welke wijze de eigen organisatie, inclusief het college van burgemeester en wethouders, inclusiever en diverser kan worden, onder andere door middel van trainingen.
• Culemborg volgt het advies van het College voor de Rechten van de Mens. Buitengewoon opsporingsambtenaren (boa’s) mogen religieuze uitingen (zoals een hoofddoek of keppeltje) dragen. Hierdoor krijgen meer mensen de kans om de functie van boa te vervullen. Daarnaast zorgt dit ervoor dat meer inwoners zich kunnen herkennen in de lokale overheid en zorgt het ook voor meer diversiteit in het personeel.
• Culemborg zorgt ervoor dat aangifte doen van discriminatie laagdrempeliger wordt, om zo de aangiftebereidheid van slachtoffers te vergroten. Dit doen we onder andere door sensitiviteitstraining over bijvoorbeeld racisme en LHBTQIA+-onderwerpen bij de politie. Er komt een specialistisch loket voor aangiftes die te maken hebben met discriminatie en sociale uitsluiting.
• De politie stuurt meldingen van antisemitisme op dit moment zeven keer vaker door aan het Openbaar Ministerie dan meldingen na discriminatie vanwege herkomst, beperking, leeftijd, religie of gender. Culemborg gaat ervoor zorgen dat alle meldingen van discriminatie met dezelfde urgentie worden behandeld en dat er actief beleid wordt gevoerd om patronen van discriminatie te voorkomen.
• Culemborg werkt niet samen met organisaties die de IHRA-definitie hanteren voor het bestrijden van antisemitisme. De IHRA-definitie zet kritiek op de staat en regering van Israël weg als ‘antisemitisme’. Zo wordt het begrip antisemitisme gebagatelliseerd.
• Etnisch profileren is discriminatie, vormt een inbreuk op mensenrechten en is verboden. Afkomst, geloof, huidskleur, nationaliteit mogen geen factor zijn bij selectiebeslissingen en risicoprofielen van Culemborg.
• Preventief fouilleren werkt etnisch profileren en stigmatisering in de hand en Culemborg staat dit niet toe.
• De gemeente doet geen zaken met en verleent geen subsidies aan organisaties en bedrijven die aantoonbaar discrimineren en uitsluiten.
• Culemborg doet onderzoek naar het eigen aandeel in het koloniale en slavernijverleden en maakt hier excuses voor.
• Betwist erfgoed wordt in kaart gebracht. Culemborg zoekt op democratische wijze een zelfkritische omgang met dit erfgoed.
• Culemborg ondersteunt en faciliteert belangrijke herdenkings- en feestdagen van verschillende inwoners, zoals het Suikerfeest, Jom Kippoer en Keti Koti.
• De gemeente werkt op geen enkele wijze mee en verleent geen subsidie aan vieringen waarbij zwarte pieten, of pieten afgebeeld met racistische kenmerken (aangezette lippen, oorbellen, kroeshaar pruiken) aanwezig zijn. Sinterklaas wordt een leuk feest voor álle kinderen.
• Er wordt op meerdere plekken in de gemeente zichtbaarheid gegeven aan LHBTQIA+’ers. Rondom bepaalde dagen, zoals de internationale dag tegen transfobie en de Coming Out Day, worden bewustwordingscampagnes georganiseerd. De gemeente hijst minstens één keer per jaar de progress Pride-vlag.
• Culemborg stelt doorlopende subsidies beschikbaar voor lokale organisaties, initiatieven en verenigingen die opkomen voor de belangen van gemarginaliseerde groepen, waaronder LHBTQIA+’ers.
• De kosten die een transpersoon maakt voor het aanpassen van gender in officiële documenten, zoals een paspoort en ID-kaart, en de deskundigenverklaring worden door de gemeente vergoed.
• Conversietherapie, ook bekend als ‘homogenezing’, wordt op elke mogelijke manier tegengegaan.
• Culemborg zorgt voor genderneutrale toiletten op het gemeentehuis en stimuleert instellingen zoals de bibliotheek en buurthuizen om hetzelfde te doen.
• Culemborg kiest in de beleidsstukken en de communicatie naar burgers een genderneutrale aanspreekvorm.
• Culemborg wijst scholen op de mogelijkheid ervaringsdeskundigen in te schakelen voor voorlichting over verschillende vormen van racisme, discriminatie en alle andere vormen van uitsluiting en onderdrukking.
• Culemborg werkt actief om de stigmatisering van sekswerkers tegen te gaan. Het beleid wordt mét in plaats van over sekswerkers gemaakt en hun stem wordt leidend.
• De gemeente zorgt dat straatnamen in Culemborg recht doen aan de geschiedenis van alle inwoners. Bij nieuwe straatnamen die naar personen verwijzen wordt diversiteit het uitgangspunt. De gemeente faciliteert het maatschappelijk debat over hoe om te gaan met betwiste uitingen in ons straatbeeld.